آن که از دنیا اندوهناک است ، از قضاى خدا خشمناک است . و آن که از مصیبتى که بدو رسیده گله آرد ، از پروردگار خود شکوه دارد و آن که نزد توانگر رفت و به خاطر مالدارى وى از خود خوارى نشان داد دو ثلث دینش را به باد داد ، و آن که قرآن خواند و مرد و راه به دوزخ برد از کسانى بود که آیات خدا را به فسوس گرفت و افسانه شمرد ، و آن که دلش به دوستى دنیا شیفته است دل وى به سه چیز آن چسبیده است : اندوهى که از او دست بر ندارد ، و حرصى که او را وانگذارد ، و آرزویى که آن را به چنگ نیارد . [نهج البلاغه]
 
شنبه 91 شهریور 4 , ساعت 1:24 عصر

 

 

و چه زود است بالا بردن دست علی و سر حسین

 

 

 

اگر رمضان را نتوانستیم درک کنیم مراقب محرم باشیم که از دستش ندهیم

حسین غریب بود باید نگذاریم که در غربت بماند

یا حق

 

 



لیست کل یادداشت های این وبلاگ